Of: Wie is erfgenaam als er een oud testament is ?
Dat oude testamenten nog wel eens voor vreemde verrassingen kunnen zorgen blijkt uit een uitspraak van de rechtbank in Zutphen. Daarom is het verstandig om oude akten niet zomaar weg te doen.
Ook is het daarom zo jammer dat je niet zelf op een makkelijke manier na kunt gaan of je een testament hebt opgesteld. Probeer maar eens om via de site van het Centraal Testamenten Register op te vragen of je een testament hebt gemaakt. Mij lukt het niet omdat ik een overlijdensdatum moet invullen.
Twijfel je of je een oud testament hebt met een regeling die je nu niet meer wilt, maak dan voor de zekerheid een nieuw testament op. Desnoods eentje waarin alleen maar staat dat (eventuele) oude testamenten vervallen zijn.
Maar terug naar de hiervoor vermelde rechtzaak.
(Deze zaak is nog niet openbaar gepubliceerd. Het gaat om Rechtbank Zutphen van 28 maart 2011 code nummers 431752 EZ 10-41)
In 1984 had een vrouw een zogeheten langstlevende testament opgesteld. Daarin stond dat zij tot haar erfgenamen benoemde haar (toenmalige) echtgenoot en haar kinderen.
In 1996 is de vrouw gescheiden maar zij heeft nooit haar testament aangepast.
Zij kreeg daarna een nieuwe relatie en met deze nieuwe partner is zij in januari 2010 in de wettelijke gemeenschap van goederen getrouwd.
Zij deed dit omdat zij wist dat ze terminaal ziek was en ze haar echtgenoot goed verzorgd achter wilde laten. Omdat in 2003 het nieuwe erfrecht is ingevoerd, was door het overlijden de wettelijke langstlevende-regeling van toepassing en hoefde zij niet ook nog een testament op te stellen om dat te bereiken, althans dat dacht zij.
Helaas was zij vergeten dat er een oud testament was, waarin duidelijk was vermeld wie haar erfgenamen waren:
haar (toenmalige) echtgenoot en haar kinderen.
Dat haar ex-man niet meer zou erven omdat ze gescheiden was, was duidelijk. Minder duidelijk was echter of haar kinderen nu haar enige erfgenamen zouden zijn omdat zij genoemd waren in dat oude testament. Daardoor zou de langstlevende dus niet” beschermd” zijn tegen haar kinderen.
De rechtbank haalt diverse argumenten aan, waaronder het feit dat het wel een erg oud testament is. ook het feit dat zij nog met haar partner in het huwelijk is getreden terwijl ze wist dat ze terminaal ziek was, is een reden om aan te nemen dat de bedoeling was om de langstlevende goed verzorgd achter te laten.
De conclusie van de rechtbank: weliswaar zijn de woorden uit het oude testament duidelijk (de kinderen zijn erfgenaam) maar het was nu niet meer de bedoeling van de overledene om deze regeling te hebben. De intentie was om haar weduwnaar te beschermen. Het oude testament wordt dus eigenlijk vervallen verklaard.
Ook in deze zaak meldt de rechtbank dat de kinderen van de vrouw erkend hebben dat het de bedoeling van hun moeder was om haar weduwnaar verzorgd achter te laten.
Zou dit niet het geval zijn geweest dan ben ik benieuwd of de rechter ook zo geoordeeld zou hebben.
Eerder heb ik over een andere rechterlijke uitspraak ook al geschreven.
