Na deelname aan “Boer zoekt vrouw” is de Texelse Jan getrouwd met Rianna. Omdat zij een betere toekomst voor hun boerenbedrijf zagen in het buitenland zijn ze verhuisd naar Denemarken. 

Ik moest aan hen denken na het lezen van een arrest van het Gerechtshof in Den-Bosch. 

Een alleenstaande Belgische boer ontmoet via een datingsite een Nederlandse vrouw die 36 jaar jonger is dan hij. Al na een paar ontmoetingen besluiten ze te trouwen en een gezin te stichten. Omdat de man wil vastleggen dat de boerderij zijn eigendom is en blijft, gaan ze naar een Nederlandse notaris om huwelijksvoorwaarden op te stellen. De vrouw is erg dwingend en stuurt aan op een zogenaamd finaal verrekenbeding. 

Daardoor moet zowel het vermogen van hem als van haar 50/50 gedeeld worden. Fiscaal kan dat beter uitpakken als de man overlijdt. De vrouw wil echter dat deze regeling ook geldt bij echtscheiding.

Twee verschillende notariskantoren waarschuwen de boer meermaals, maar uiteindelijk wordt de akte met daarin dit beding getekend. De vrouw heeft de man overgehaald door te beloven om niet te gaan scheiden én zijn kinderen te baren en groot te brengen. 

Twee jaar later wil de vrouw toch scheiden en eist ze de helft van het vermogen van haar man op. Ze claimt dus de halve boerderij, maar is bereid om de helft van haar schamele bezittingen af te staan.

Het Hof oordeelt dat het verrekenbeding in deze situatie in strijd is met de redelijkheid en billijkheid. De vrouw krijgt dus niets.

%d bloggers liken dit: