Je zult ze vast wel tegenkomen in je werk. Voorkeursrechten tot koop, waarbij de eigenaar de contractspartner moet laten weten dat het registergoed te koop zal worden gezet. Maar ook afspraken tussen partijen waarbij de ene de andere moet inlichten in bepaalde situaties of bij voorgenomen handelingen. Vaak wordt ook vastgelegd op welke wijze die melding gedaan moet worden. Bijvoorbeeld via een aangetekend schrijven.

Uit een arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden blijkt echter, dat deze manier van melden vervelende consequenties kan hebben. Daarom besteed ik graag aandacht aan deze zaak en reik ik enkele oplossingen aan.

Het ging om de volgende casus. Twee partijen hebben met elkaar afspraken gemaakt over de eventuele verkoop van een appartement. Zij zijn namelijk een voorkeursrecht tot koop overeengekomen. De eigenaar (X) heeft zich verplicht om het de wederpartij (Y) te melden als hij de woning te koop zet, zodat Y zijn voorkeursrecht kan uitoefenen.

Op het moment dat de eigenaar zijn woning wil verkopen, stuurt hij daarom een aangetekende brief naar Y. Onduidelijk is of Y niet thuis is, maar de brief wordt in ieder geval niet bij Y thuis bezorgd. De brief komt daarom bij het postagentschap te liggen, zodat Y deze daar kan afhalen. Na drie weken is dat nog niet gebeurd, want de eigenaar krijgt de brief terug met daarop de melding “niet afgehaald”.

Y weet dus formeel van niets maar de eigenaar verkoopt de woning toch aan een ander. Y claimt daarop schade te hebben geleden omdat zijn voorkeursrecht geschonden is.

Kan een aangetekende brief niet aan de geadresseerde worden afgegeven, dan hoort de postbode een kaartje in de bus te doen. De geadresseerde weet dan dat er een brief op hem wacht.

Of dat in deze situatie ook gebeurd is, kan de eigenaar echter niet bewijzen. Want dat wordt niet door PostNL geregistreerd.

De rechters wijzen daarom de stelling van Y toe: hij wist niets van de voorgenomen verkoop en dus kon hij zijn voorkeursrecht niet inroepen. De eigenaar is zijn informatieplicht niet nagekomen en moet dus boeten.

Er zijn meer contracten waarin een informatieplicht is opgenomen. Vaak staat daar in op welke wijze partijen elkaar (in ieder geval) op de hoogte moeten houden. Dan is dat minimaal wat je moet doen. Maar je mag natuurlijk via meer wegen je contractspartner informeren.

Gezien het belang van het correct op de hoogte brengen en het arrest van het Hof, wil je zeker weten dat je al het nodige hebt gedaan. Mijn advies luidt dan ook: stuur niet alleen een aangetekende brief maar ook een kopie daarvan via de reguliere deurpost. Verstuur je brief daarnaast ook via email aan je wederpartij. En voor alle zekerheid: schakel een deurwaarder in. Die zal altijd bericht achterlaten bij het huis van de geadresseerde, ook als de deur niet wordt open gedaan.

Dat laatste is niet goedkoop, maar je weet tenminste zeker dat de ander dan formeel je bericht ontvangt en jij niet opdraait voor schades en boetes.

%d bloggers liken dit: