Je ziet steeds minder postbodes rondlopen op straat. Toch spelen die juridisch een belangrijke rol. Dat blijkt uit een arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

Twee partijen hebben met elkaar afspraken gemaakt over de eventuele verkoop van een appartement. De eigenaar (X) is verplicht om de wederpartij (Y) te berichten als hij de woning te koop zet, zodat Y zijn voorkeursrecht tot koop kan uitoefenen.

Wanneer dat moment gekomen is, stuurt de eigenaar Y een aangetekende brief. Hij krijgt deze terug met de melding “niet afgehaald”. Y weet dus formeel van niets, maar de eigenaar verkoopt de woning desondanks aan een ander. Y claimt schadevergoeding omdat zijn voorkeursrecht geschonden is.

Kan een aangetekende brief niet aan de geadresseerde worden afgegeven, dan hoort de postbode een kaartje in de bus te doen. De geadresseerde weet dan dat er een brief op hem ligt te wachten bij het postagentschap. De eigenaar kan echter niet hard maken dat dit in deze situatie ook daadwerkelijk zo is gegaan. De rechters kennen Y daarom een vergoeding toe: hij wist niets van de voorgenomen verkoop en kon zijn voorkeursrecht dus niet inroepen. Wil je zeker weten dat jouw melding de ander bereikt, verstuur die dan niet alleen aangetekend, maar daarnaast via de gewone “deurpost” en per email. Bij grote belangen kun je in plaats daarvan misschien nog beter voor de (weliswaar duurdere) optie van een deurwaarder kiezen. Die zal namelijk altijd bericht achterlaten aan huis en dan ben jij tenminste verzekerd van zo’n “bewijs van ontvangst”.

%d bloggers liken dit: