Onlangs las ik een bericht over een kort geding tussen de Belastingdienst en de Stichting Museumkaart. De fiscus eiste inzage in gegevens om te achterhalen hoe vaak en bij welke musea een bepaalde kaart gebruikt was. Doel is om belastingontduiking te kunnen bewijzen en de betreffende persoon fiscaal te straffen door naheffingen op te leggen.  

Simpel gezegd moet namelijk iedereen die in Nederland woont en werkt belastingen afdragen. Woont iemand formeel in het buitenland, dan nog kan het zijn dat hij of zij in Nederland heffingen moet betalen over zijn inkomen. Denk aan een Nederlander die ingeschreven staat op een adres in Curaçao, maar zeer geregeld in Nederland verblijft.  

Het is aan de belastinginspecteur om aan te tonen dat deze persoon erg vaak in Nederland is en veel dingen doet die een inwoner van ons land wel, maar een gewone toerist niet doet. Op een bepaald moment wordt zo iemand toch binnenlands belastingplichtige.  

Voor dat bewijs heeft de fiscus informatie nodig en daarbij is eigenlijk alles bruikbaar. Zoals hoe vaak de houder van een museumkaart in een bepaald jaar musea heeft bezocht. Is de kaart gebruikt om ieder weekend musea in heel Nederland te bezoeken, dan is dat een teken dat deze persoon erg veel in Nederland is en te weinig op Curaçao.  

De rechter heeft ondertussen geoordeeld dat de Belastingdienst recht heeft op inzage in de gegevens van de stichting Museumkaart. Met die uitspraak in de hand kan de inspecteur nu ook gegevens gaan opvragen bij klantenkaarten zoals die van Airmiles. 

Schrijf in voor de GRATIS nieuwsbrief. Klik hier. 

PRINTVERSIE

%d bloggers liken dit: