Sommige mensen zeggen wel eens tegen me dat ze er geen probleem mee hebben om veel belasting te betalen. De clou is dat ze dan namelijk ook veel geld verdienen.
Dat sentiment blijkt echter niet te gelden als het gaat om de zogeheten Vermogensrendementsheffing van Box 3 in de Inkomstenbelasting. Eigenlijk is dat een heffing van 1,2% over je (gespaarde) vermogen die door velen als ongewenst wordt beschouwd nu de spaarrente zo laag is en ook de rendementen op de beurs laag zijn.
Om die “vermogensbelasting” te vermijden, zoeken belastingplichtigen en hun adviseurs naar oplossingen, zoals bijvoorbeeld versneld aflossen op je hypothecaire schuld.
Eind vorig jaar kreeg ik de indruk dat financieel adviseurs dachten een nieuwe weg gevonden te hebben. Daarin werd ik gesterkt door opmerkingen van collega’s van andere notariskantoren, die dezelfde ervaring hadden.
Waarborgsom bij de notaris
Deze financieel adviseurs waren betrokken bij de hypotheekaanvraag. Koper en verkoper hadden afgesproken dat er hetzij een bankgarantie moest worden afgegeven dan wel een waarborgsom moest worden gestort. De keuze daartussen werd overgelaten aan de koper.
De bedoeling van deze afspraken is dat, mocht de koper de afspraken uit het koopcontract niet nakomen, de verkoper zijn schade kan verhalen op de bank (bij een bankgarantie) of bij de notaris (bij een waarborgsom).
De betreffende financieel adviseurs dachten dat er ook nog een fiscaal voordeel te behalen was voor de kopers. Zij adviseerden namelijk de kopers om niet een bankgarantie te regelen, maar hun eigen (spaar)geld naar de notaris over te maken. Hun cliënten zouden niet alleen direct een financieel voordeel hebben (voor het afgeven van een garantie brengen banken kosten in rekening) maar ook een fiscaal voordeel op de iets langere termijn.
Boekt een koper zijn spaargeld naar de notaris over, dan staat dat geld namelijk op de fiscale peildatum niet meer op de spaarrekening. Dus is het saldo op deze rekening op dat moment lager dan anders het geval zou zijn geweest. Dus, zo was kennelijk de gedachte, scheelt dat 1,2% belasting over dat spaargeld.
Truc werkt niet
Helaas werkt deze truc niet. Want de fiscus heft die 1,2% VermogensRendementsHeffing over al het vermogen dat in Box 3 moet worden opgegeven. Daar hoort ook de vordering bij die iemand op een notaris heeft omdat hij geld heeft staan op de Derdengeldenrekening van die notaris.
De waarborgsom is ook zo’n vordering. De koper blijft namelijk eigenaar van dat geld totdat is vastgesteld dat hij niet aan zijn verplichtingen uit het koopcontract heeft voldaan. Dan pas wordt het eigendom van de verkoper die schade heeft geleden door de wanprestatie van de koper.
Iedere belastingplichtige dient in de belastingaangifte zijn of haar vermogen correct op te geven. Doe je dat niet, dan ben je fiscale fraude aan het plegen en loop je het risico op boetes en zelfs strafvervolging. Als een koper eind december 2015 een waarborgsom heeft gestort, zal hij dat bedrag moeten opvoeren in de aangifte inkomstenbelasting en daarover dus 1,2% belasting moeten betalen.
Let op de vóór-ingevulde aangifte
Het grote verschil tussen geld op een spaarrekening en een waarborgsom bij de notaris is dat Nederlandse banken verplicht zijn het saldo door te geven aan de Belastingdienst en dat ook automatisch doen. Van de notaris verlangt de fiscus niet dat deze automatisch doorgeeft aan wie welk bedrag toekomt op de peildatum.
Dus de Belastingdienst zal alleen de saldi van de spaarrekening vermelden in de vooraf ingevulde aangifte die een belastingplichtige (digitaal) moet ondertekenen. “Vergeet” je dat je eind 2015 nog een waarborgsom had gestort, dan kun je je als belastingplichtige niet verschuilen achter het feit dat de fiscus niet alles heeft vermeld. Jij verklaart naar eer en geweten alles correct te hebben ingevuld en/of te hebben gecorrigeerd.
Heb je dus als koper een waarborgsom overgemaakt aan de notaris, corrigeer dan je aangifte voorzover het gaat om je Box 3 vermogen. Anders loop je een groot risico.

