Als Hollender dacht ik vroeger bij deze tekst aan Het Goede Doel. Voor Maastrichtenaren is dat waarschijnlijk anders. Hun gedachten gaan uit naar wonen, werken of genieten buiten Maastricht. Tenslotte grenst België wel aan Maastricht maar niet aan Wageningen waar ik woonde toen het lied een hit werd.
Panelleden tijdens KNB congress 2015.
Jelger de Kroon, Karen Verkerk en Ernst Loendersloot (links naar rechts) spreken 900 collega’s toe.
Vanaf het Vrijthof is het net zo ver naar Lanaken als naar bijvoorbeeld het Vroenhof in Eijsden of de Markt in Meerssen. Dus is het niet zo vreemd dat veel Maastrichtenaren – als ze dan toch verhuizen – twijfelen of ze in Nederland blijven wonen of emigreren naar België.
Het leven in Wallonië of Vlaanderen is namelijk zo slecht nog niet. Maar grensoverschrijdend wonen en werken kan wel betekenen dat je met andere regels geconfronteerd wordt. Zo kent België in tegenstelling tot Nederland geen hypotheekrenteaftrek, maar zijn bepaalde sociale voorzieningen beter dan bij ons.
Onder meer de Europese Unie is bezig om bestaande barrières te slechten en vorig jaar is er een belangrijke neergehaald: het erfrecht.
Tot vorig jaar was het zo dat ieder land eigen regels had die bepaalden welk erfrecht van toepassing was op een nalatenschap. Als een Nederlander in België woonde en daar overleed, dan bepaalde het Belgische wetboek wie de erfgenamen van deze Nederbelg waren en hoe zij hun aanspraken geldig konden maken.
Een Maastrichtenaar die naar Smeermaas verhuisde, moest er rekening mee houden dat zijn in Nederland opgestelde langstlevende testament niet geldig was voor zijn woning in België. Zou hij een huis in bijvoorbeeld Bunde hebben gekocht, dan bleef datzelfde testament gewoon van kracht. Een vreemd resultaat als je bedenkt dat deze man gewoon zijn werk, vrienden en sociale netwerk in Zuid-Limburg behield.
Zeker en vast iets om (vroeger) rekening mee te houden bij de aankoop van je huis.
Sinds augustus vorig jaar heeft diezelfde Maastrichtenaar de mogelijkheid om te kiezen welk recht van toepassing is op zijn erfenis:
= het Belgische, omdat hij in België woont of
= het Nederlandse, omdat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.
Deze keuze, die overigens wel in een testament vastgelegd moet worden, moet gerespecteerd worden door de Belgische autoriteiten. Oftewel: de Nederlandse langstlevende regeling is dan wel van toepassing op zijn huis in België.
Twijfelen over België mag nog steeds, maar er is nu in ieder geval één reden minder daarvoor.
En het goede nieuws is dat deze nieuwe regeling ook werkt voor iedere Nederlander die al in België woont. Ook zij kunnen nu vastleggen dat hun kinderen pas ná het overlijden van de langstlevende aan de erfenis kunnen komen en de langstlevende niet alleen maar het vruchtgebruik krijgt.
Ps. Weet jij wat het verband is tussen de derde regel van dit artikel en City Magazine ?
Onder de goede inzenders worden twee kaartjes verloot voor een gratis Yogales op de Tapijnkazerne op Wereld Yoga Dag. De trekking staat onder mijn toezicht.
Wil je hierover wat laten weten, stuur dan een mail.
