Er zullen weinig notarissen zijn die (veel) verstand hebben van strafrecht, net zoals er weinig strafpleiters zijn die alle ins en outs van het huwelijksvermogensrecht of erfrecht in de vingers hebben.
Toch zijn er raakvlakken tussen deze juridische vakgebieden, zoals blijkt uit een uitspraak van het Gerechtshof in Den-Bosch.
Dementie, scheiding, poging tot doodslag en verdeling
De man en de vrouw waar het hier om gaat waren sinds 1971 met elkaar getrouwd in de wettelijke (algehele) gemeenschap van goederen.
Ernst Loendersloot – senior kandidaat notaris te Maastricht
Het huwelijk had kennelijk zijn beste tijd gehad, want er werd een verzoek tot echtscheiding ingediend.
Op een zeker moment voordat de echtscheidingsprocedure afgerond was, trok de man een mes en heeft hij zijn (toekomstige ex-) vrouw ernstig verwond. De politie en het Openbaar Ministerie kwamen er aan te pas en een Officier van Justitie begon een strafzaak tegen de man. Tijdens dit proces bleek dat de man leed aan vasculaire dementie en daarom ontoerekeningsvatbaar was. Hij werd dan ook ontslagen van alle rechtsvervolging.
De vrouw was echter van mening dat een en ander wel een rol moest spelen bij de echtscheiding en verzocht de civiele rechter om de verdeling van het vermogen niet 50/50 te laten plaatsvinden. De vrouw wilde meer dan de helft waar ze normaal recht op zou hebben.
Nu biedt het huwelijksvermogensrecht inderdaad de mogelijkheid om een ongelijke verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap te bevelen als één van de echtgenoten zich schuldig heeft gemaakt aan onder meer poging tot doodslag van de ander.
Een zelfde soort strafmaatregel kom je ook tegen als het gaat om een erfenis. Een erfgenaam kan onwaardig zijn om te erven, bijvoorbeeld als hij of zij veroordeeld is voor poging tot moord op de erflater.
In Den-Bosch waren de rechters echter van oordeel dat zo’n straf hier niet op zijn plaats was. De strafrechters hadden al geoordeeld dat de man niet vervolgd kon worden vanwege zijn ontoerekeningsvatbaarheid op grond van zijn vasculaire dementie. Dus was er ook geen grond om hem civiel alsnog te straffen.
Het kan vreemd lopen in het leven. Tijdens mijn studie heb ik het strafrecht bestudeerd en daarna niet meer. En toch kan ik in mijn werk er nu toch weer zijdelings mee te maken krijgen.
Wil je hierover wat laten weten, stuur dan een mail.
