Word je opgenomen in een verzorgingstehuis of een verpleegkliniek dan bestaat er een reële kans dat je een verhoogde eigen bijdrage moet betalen voor de zorg. Daardoor kan het gebeuren dat je uiteindelijk je vermogen moet aanspreken voor de betaling van die kosten. Oftewel: je moet je eigen huis opeten.
Ernst Loendersloot – senior kandidaat notaris Foto: Harry Heuts
In de praktijk wordt veel naar mogelijkheden gezocht om dit te voorkomen. Daar heb ik al eens eerder over geschreven. De meest simpele oplossing is om te zorgen dat je géén vermogen hebt als je opgenomen wordt. Maar omdat je doorgaans niet weet wanneer dat is, is het heel waarschijnlijk dat je bij de opname nog vermogen hebt.
Een andere methode is om dat vermogen weg te schenken zodra je opgenomen bent in een AWBZ (of vanaf 1 januari 2015 de WLZ) instelling. Maar als je opgenomen bent vanwege verminderde geestelijke vermogens omdat je lijdt aan dementie of Alzheimer, is dat niet mogelijk.
In dat geval zal de hulp van de rechter ingeroepen moeten worden als je geen algehele volmacht hebt gegeven aan een vertrouwenspersoon. De rechter zal dan een bewind instellen over je vermogen, maar zal niet toestemming geven om dat vermogen weg te schenken.
Daarop is echter een uitzondering: als er sprake is van een schenkingstraditie en de patiënt ook na de schenking nog over voldoende kapitaal beschikt om van te kunnen leven.
Casus met schenkingstraditie
In een arrest van het Gerechtshof in Den Haag kwam zo’n situatie aan de orde. Vader was opgenomen en er was een bewindvoerder aangesteld. Deze vroeg de rechtbank toestemming om per kind een ton te mogen schenken omdat dat in 2014 nog belastingvrij kan (de Gouden Jubel Vrijstelling).
De rechter was van oordeel dat toestemming niet verleend kon worden omdat er geen sprake was van een schenkingstraditie.
In hoger beroep kwam het Gerechtshof tot een ander oordeel. Er mocht wel € 100.000,- geschonken worden omdat dit nu nog belastingvrij kon. Er was namelijk aannemelijk gemaakt dat vader zijn kinderen, binnen de marges van de fiscale wetgeving, had bevoordeeld.
Opmerkelijk was dat hierbij meewoog dat vader aan zijn kinderen leningen had verstrekt tegen gunstige voorwaarden (lees: een hele lage rente). Dus had vader wel degelijk de intentie om vermogen aan de volgende generatie over te maken.
Familiebank biedt de rechters aanknopingspunten voor de schenking
Dus het feit dat vader de zogeheten Familiebank constructie had gevolgd was nu (weer) in het voordeel van de kinderen.
Stel dat vader niet een lage, maar een normale of zelfs hoge rente had laten betalen door zijn kinderen. Maar stel vervolgens dat hij dat bedrag ieder jaar weer had terug geboekt als schenking. Zou de rechter dan anders hebben geoordeeld ? Ik denk het niet, want iedereen snapt dat het uiteindelijke, jaarlijkse, effect is dat de kinderen renteloos een lening van de Familiebank hebben gekregen.
Toch zou ik iedereen willen aanraden om (ook) een Algehele Volmacht te tekenen bij de notaris. Dan kan voorkomen worden dat rechters toestemming moeten geven voor een schenking als je wegens dementie e.d. opgenomen wordt. In plaats daarvan kan de gevolmachtigde namelijk de schenkingen doen.
Wil je hierover wat laten weten, stuur dan een mail.
