Een notaris mag niet te goed van vertrouwen zijn en moet zelfs behept zijn met een gezonde dosis wantrouwen. Dat blijkt uit een zaak die door onze hoogste tuchtrechter is behandeld. De straf die daar opgelegd werd vanwege een weinig kritische houding was ontzetting uit het notarisambt.
Ernst Loendersloot – senior kandidaat notaris te Maastricht
In deze zaak werd op het kantoor van de notaris een koopovereenkomst getekend van een fraaie woning met als koopsom € 1.350.000,-. De notaris heeft toen wel het paspoort van de verkoper gecontroleerd, maar niet dat van de koper. De notaris verklaarde toen dat hij de koper al maanden kende en al meerdere koopcontracten voor deze te hebben opgesteld.
In het koopcontract was ook de verplichting opgenomen dat de koper op een bepaalde datum een waarborgsom moest storten. De koper voldeed hier niet aan, maar de notaris ontving op de betreffende dag wel een bevestiging van een Zwitserse bank dat het geld was overgemaakt. Die brief bleek achteraf vals te zijn, maar de notaris had wel de verkoper al gemeld dat hij deze had ontvangen.
Ook in de verdere afwikkeling van het dossier trad de notaris, eufemistisch gezegd, onhandig op. Hij deed uitlatingen over de koper en diens handelen, die uiteindelijk niet waar bleken te zijn. Ook bleek achteraf dat in het dossier diverse valse documenten zaten waar geen verklaring voor gegeven kon worden.
