In NRC Handelsblad heeft Erica Verdegaal een column geschreven over dit onderwerp. Dit naar aanleiding van een vraag die een kind haar gesteld had over dit onderwerp.
Haar reactie op de vraag kunt u hier nalezen.
Graag zou ik daar nog iets aan willen toevoegen, namelijk een deel van mijn bericht aan haar.
Deze vragensteller kan nu niets regelen. Pas als haar moeder overleden
is, moet er gekozen worden of de erfenis van haar moeder Zuiver wordt
aanvaard (optie A), Beneficiair wordt aanvaard (optie B) of wordt
verworpen (optie C)
Voor meer info hierover zou ik je willen aanraden om op mijn site te kijken.
In deze situtia kan de vragensteller eigenlijk alleen afwachten en
zodra haar moeder is overleden naar de rechtbank toegaan om de erfenis
te verwerpen. Dat kost geld (griffierechten) en als de vragensteller
kinderen heeft, wordt het probleem doorgeschoven naar deze generatie.
De (klein-)kinderen zullen dan ook moeten beslissen welke optie
gekozen wordt.
Ingeval de (klein-)kinderen nog niet volwassen zijn, dan verplicht de
wet de vragensteller om namens de (klein-)kinderen de erfenis
beneficiair te aanvaarden en de erfenis af te wikkelen.
In uitzonderlijke gevallen kan verzocht worden aan de rechtbank om de
erfenis van (groot-)moeder namens de (klein-)kinderen te verwerpen.
Maar dat wordt niet snel toegestaan.
Ingeval moeder de vragensteller heeft uitgesloten als erfgenaam in
haar testament, dan hoeft de vragensteller niets te ondernemen
(verwerpen kan alleen als je erfgenaam bent). Maar als er
(klein-)kinderen zijn die niet zijn uitgesloten als erfgenaam, dan is
het weer aan de kleinkinderen om te aanvaarden of niet (of de
vragensteller als de klienkinderen minderjarig zijn). (zie hierboven).
Mocht moeder een executeur hebben benoemd, dan zal deze (mits die
benoeming wordt aanvaard) de afwikkeling van de erfenis op zich moeten
nemen. Is alles rond, dan zal pas gekeken worden of de vragensteller
erfgenaam is en uit de opties moeten kiezen.
LET OP: als de vragensteller na het overlijden van moeder en voordat
er naar de rechtbank wordt gegaan als handelingen heeft verricht dan
kan er al sprake zijn van Zuivere aanvaarding (optie A). En dan is er
geen weg meer terug.
