Beste lezer,
Dit keer een kort maar wel praktisch stukje dankzij de Rechtbank in Middelburg.
(Zie: http://zoeken.rechtspraak.nl/ResultPage.aspx?snelzoeken=t&searchtype=ljn&ljn=BO4563)
Nadat haar man was overleden heeft zijn echtgenote de begrafenisondernemer opdracht gegeven om de uitvaart te regelen. Na de begrafenis stuurde de begrafenisondernemer zijn rekening aan de weduwe. Tenslotte was zij de opdrachtgever.
Vervolgens wilde de weduwe een deel van de kosten verhalen op de kinderen. Dit waren niet de kinderen van haar en haar overleden man, maar zijn kinderen uit een eerder huwelijk. Deze kinderen wilden echter geen bijdrage geven voor de kosten.
Toen stelde de vrouw bij de rechter in Middelburg dat de kinderen wel moesten betalen omdat zij hun “zaken had waargenomen”.
Op zich kan het juridisch inderdaad zo zijn dat iemand die niet de opdrachtgever is, toch de kosten moet betalen. Maar dan moet de opdrachtgever wel een redelijke grond hebben gehad om de “zaken waar te nemen”. Eerder heb ik hiervan al eens een voorbeeld gegeven.
(Zie: https://ntrs.nl/2010/06/19/column-38-vakantieproblemen/)
Toch heeft de rechter in deze zaak besloten dat de kinderen niet hoeven mee te betalen aan de kosten van de uitvaart. De redelijke grond ontbrak namelijk.
Reden voor deze beslissing was dat de kinderen al jaren geen enkel contact meer hadden met hun (nu overleden) vader. Daardoor kon niet zomaar door de weduwe worden aangenomen dat de kinderen een belang hadden bij de begrafenis. Het enkele feit dat je een bloedband hebt met je vader is niet genoeg.
Als de weduwe eerst had gevraagd aan de kinderen of zij wel wilden meebetalen en zij daarop bevestigend hadden geantwoord, dan zouden de kinderen nu wel gebonden zijn aan de overeenkomst met de begrafenisondernemer en hadden zij vanwege de “zaakwaarneming” dus moeten bijdragen in de kosten.
Nb: In de week van publicatie bleek dit een van de meest gelezen columns te zijn geweest op www.overgeld.nl
