Beste Lezer,
Begin 2010 heeft het Hof in Leeuwarden een aardige uitspraak gedaan voor schuldeisers (zie http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?snelzoeken=true&collection=rnl&querypage=../zoeken/zoeken.asp&searchtype=ljn&ljn=BL9893). Het ging daarbij om huwelijkse voorwaarden en schuldeisers. Dit is een interessant onderwerp waarover ik al eerder schreef (zie: http://www.telegraaf.nl/overgeld/experts/ernstloendersloot/article7370734.ece).
In de zaak bij het Hof hadden twee mensen huwelijkse voorwaarden opgemaakt, maar deze waren niet bij de rechtbank ingeschreven, zoals verplicht is. Deze voorwaarden hielden in dat de man en vrouw geen gemeenschap van goederen zouden hebben. Ieder was eigenaar van hetgeen hij of zij op naam had en zou dat ook blijven. Vervolgens maakte één van hen schulden en betaalde deze niet. Het gevolg was dat de schuldeiser beslag liet leggen op de auto van het echtpaar.
Maar toen werd de vraag opgeworpen of dit wel kon, want de auto stond op naam van de andere echtgenoot die de schulden niet had gemaakt. Omdat volgens de huwelijkse voorwaarden de auto dus nooit van de schuldenaar was geworden, mocht de schuldeiser geen beslag leggen op de auto. Want je mag alleen beslag leggen op spullen die van jouw schuldenaar zijn.
Het Hof is er aan te pas moeten komen om te beslissen dat dit verweer alleen opgaat als de huwelijkse voorwaarden voor de schuldenaar in te zien waren. Dit kan alleen als deze zijn ingeschreven bij de rechtbank. Omdat in de bedoelde situatie de huwelijkse voorwaarden nog niet waren ingeschreven toen de schulden ontstonden, was het beslag op de auto rechtmatig.
Er zijn twee lessen te trekken uit deze zaak. De eerste is dat je als echtpaar dat huwelijkse voorwaarden opmaakt, maar beter kunt controleren of deze ook zijn ingeschreven bij de rechtbank. Eén telefoontje naar de griffie kan je een hoop ellende schelen.
De tweede les is voor schuldeisers. Als je niet de moeite neemt om na te vragen of er huwelijkse voorwaarden zijn, dan kun je straks met lege handen staan als de schuldenaar niet betaalt. Je denkt dat je verhaal kunt halen op bezittingen van het echtpaar en komt er dan achter dat het bezit van één van hen is. En dat zal dan altijd degene zijn die niet de schuld is aangegaan.
