Beste Lezer,
Eerder heb ik aandacht besteed aan de uitsluitingsclausule en de noodzaak voor kinderen om goed bij te houden wat zij met het geld uit de erfenis of schenking hebben aangekocht of betaald.
Ik heb toen een uitspraak van het Gerechtshof in Den-Haag aangehaald waaruit bleek dat de man in ieder geval wel het nominale bedrag terugkreeg, maar niet de waardestijging of -daling van de vakantiewoning, caravan en auto die (mede-)betaald waren van het geschonken geld-bedrag.
Een ander Gerechtshof, namelijk dat in Den-Bosch, heeft in een andere zaak (zie http://zoeken.rechtspraak.nl/default.aspx of BL0292) geoordeeld dat de waardestijging van de woning die met het geschonken bedrag was aangekocht ook voor een deel aan het kind toekwam bij de echtscheiding.
In die situatie was het redelijk makkelijk omdat de woning door de zoon van zijn vader werd gekocht en in de akte van levering was opgenomen dat een bedrag ad € 51.618,- werd geschonken. Dat was 22% van de koopprijs. In de akte was ook opgenomen dat dit bedrag en de opbrengsten daarvan alleen voor de zoon zouden zijn bij een echtscheiding.
Daarom kon het Hof in Den-Bosch oordelen dat van de waardestijging van het huis nu ook 22% voor de zoon was. De rest van de waardestijging moest wel verdeeld worden tussen de zoon en zijn ex-echtgenote.
Als u nu denkt dat het Gerechtshof in Den-Haag het mis had, moet ik u teleurstellen. Ik denk dat de enige reden dat het voor de zoon in Den-Bosch goed uitpakte, was dat uit de akte duidelijk bleek dat het geld alleen maar in het huis was gestoken. De situatie in Den-Haag was anders. Het geld was eerst op een gezamenlijke rekening bijgeschreven (waarop al geld van de echtgenoten stond) en vervolgens waren via deze rekening de caravan, auto en vakantiewoning gekocht. Daardoor was het dus niet aantoonbaar of geschonken euro’s waren gebruikt om de vakantiewoning te betalen.
