Als u bij de Bloedbank bloed geeft, dan moet u iedere keer vragenformulier invullen, waarop ook vragen staan die van een intiemere aard zijn. Bijvoorbeeld of u de laatste tijd seksueel contact heeft gehad met iemand van hetzelfde geslacht of betaald heeft of heeft laten betalen voor sex.
Als dat formulier naar waarheid ingevuld is, wordt alleen de donateur bij de keuringsarts binnen geroepen om wat tests te ondergaan. Niemand anders, ook niet kleinere kinderen mag daar bij zijn. De Bloedbank geeft als reden op dat de donateur geen enkele belemmering mag voelen om de waarheid te vertellen en als je kind ook in de kamer is, zul je toch iets minder makkelijk bekennen dat je sinds kort een seksuele relatie hebt met een collega van het werk. En dat is natuurlijk om te voorkomen dat patiënten die straks bloed krijgen daardoor iets op lopen, zoals hepatitis of HIV.
Om er voor te zorgen dat de donateur zeker weet dat geheim blijft wat hij of zij in die keuringskamer tegen de arts zegt, heeft de arts een zwijgplicht en zwijgrecht. Naast artsen kennen ook andere beroepen een zwijgrecht en/of zwijgplicht. Om dicht bij huis te blijven: ook de notaris en alle medewerkers van het notariskantoor hebben dat, maar ook advocaten.
De redactie heeft gevraagd of ik op dit onderwerp dieper wil ingaan omdat er plannen zijn om het zwijgrecht voor de notaris te veranderen en misschien wel te laten vervallen. Omdat er veel aspecten aan zitten, zal ik het in delen doen. Vandaag komt het eerste deel.
Als notaris heb je de plicht om niets te zeggen over wat er met cliënten wordt besproken. Dat is de zwijgplicht. Dit kan heel ver gaan en in de praktijk heb ik dat vaker meegemaakt. Bijvoorbeeld toen een vrouw op kantoor kwam voor een testament. Zij wilde haar man onterven en alles aan haar/hun kinderen nalaten. Hun huwelijk was wat haar betreft over en zij wilde de echtscheiding aanvragen. Omdat haar man “losse handjes” had moest ze eerst er voor zorgen dat er plek was in een BlijfVanMijnLijf-huis en dat ook haar testament op orde was.
Om te voorkomen dat hij erachter zou komen, hebben we toen afgesproken dat ik een ontwerp van het testament zou sturen, dat ze zelf zou bellen voor een afspraak en dat ze contant zou betalen. Ook heb ik in de computer haar adres gewijzigd in dat van ons kantoor, zodat er niet per ongeluk een brief gestuurd zou worden in een mailing.
Omdat het kantoor in een wat kleiner dorp lag bestond de mogelijkheid dat de man via via zou horen dat iemand zijn vrouw had zien binnengaan bij het notariskantoor. Ik heb mijn collega’s er nog een keer opgewezen dat als de man langs zou komen of zou bellen, zij de plicht hadden te zwijgen over het gesprek met de echtgenote.
Uiteindelijk is het goed verlopen, heeft de vrouw het testament getekend en is de echtscheiding rond gekomen, maar duidelijk is wel dat het belangrijk is dat de notaris een zwijgplicht en –recht heeft. Die is zo belangrijk dat die niet zomaar moet komen te vervallen.
