Wil je zelf bepalen wie jouw belangen behartigt als jij daar niet (meer) toe in staat bent, dan stel je een levenstestament op. Daarin geef jij een volmacht aan de persoon van jouw keuze.

Maar als je dacht dat je er daarmee bent en dat niemand jouw gevolmachtigde aan de kant kan zetten, heb je het mis. Dat blijkt uit een beslissing van het Gerechtshof Den-Haag.

X tekent een levenstestament bij de notaris. Daarin staat: als het vermogen van betrokkene onder bewind wordt gesteld eindigt de volmacht.

Vervolgens wordt – op verzoek van belanghebbende Y – door de Kantonrechter een meerderjarigenbewind ingesteld.

Mag de volmacht toch weer gebruikt worden als het Hof dit bewind vernietigt ? Het Hof beantwoordt deze vraag ontkennend.

Om te voorkomen dat een vacuüm ontstaat en niemand meer het vermogen van X beheert, laat het Hof het bewind toch maar in stand.

Ik trek hieruit de conclusie dat het mogelijk is om een levenstestament “onderuit te halen”. Kun je je niet vinden in de gevolmachtigde, dan vraag je bij de kantonrechter een meerderjarigenbewind aan. Vindt de rechter dat onnodig, dan meld je dat door de keuze voor juist deze gevolmachtigde jouw relatie met de patiënt onder druk is komen te staan.

Waarschijnlijk stelt de rechter dan toch een bewindvoerder aan waardoor de gevolmachtigde  voor eens en voor altijd buiten beeld is.

Tenzij in het levenstestament expliciet staat dat de volmacht alleen eindigt als hoger beroep tegen het door de rechter ingestelde bewind niet meer mogelijk is.

%d bloggers liken dit: