Een erfenis kun je zuiver aanvaarden, verwerpen of aanvaarden onder het voorrecht van boedelbeschrijving, oftewel: beneficiair aanvaarden. Iedere optie heeft natuurlijk voor- en nadelen.

Heb je eenmaal je keuze gemaakt, dan kun je je daarna niet meer bedenken. Eens gekozen, blijft gekozen.

Hierop is één uitzondering. Heb je zuiver aanvaardt, dan kun je eventueel nog beneficiair aanvaarden. Maar dan moet je de rechter wel ervan weten te overtuigen dat er sprake is van onbekende schulden. Dat is geen gemakkelijke opgaaf.

Heb je de erfenis al verworpen, dan kun je nooit meer terugkomen op dat besluit. Je bent geen erfgenaam en kunt het dus ook niet meer worden. Uit een uitspraak van de Rechtbank Rotterdam blijkt dat dit vervelend kan uitpakken.

Iemand had verworpen en daarna alsnog beneficiair aanvaard bij de griffie van dezelfde rechtbank. De rechter signaleerde dat, waardoor hij zich ambsthalve hierover kon uitspreken.

Waarom deze switch gemaakt werd, wordt niet duidelijk. Maar waarschijnlijk was er toch meer vermogen dan gedacht. Misschien lag er nog een winnend Staatslot of contant geld in een kast.    

Heb je recht op een erfenis, denk dan goed na vóór je je keuze maakt. Met name bij twijfel over de omvang van de nalatenschap kun je misschien beter beneficiair aanvaarden, zodat je niet alle schepen achter je verbrandt. Je zult wel alles netjes volgens de regels moeten afhandelen. Zie je dat niet zitten, kies dan voor verwerping. Maar dan moet je ook op de blaren zitten als de nalatenschap toch groter blijkt dan gedacht.

%d bloggers liken dit: